“ΕΦΥΓΕ” Ο ΜΑΚΗΣ ΑΓΚΟΥΤΟΓΛΟΥ. Σήμερα Σάββατο 26/9 η νεκρόσιμη ακολουθία από την Εκκλησία Αγ. Θεοδώρων

“Έφυγε” σήμερα ο Μάκης Αγκούτογλου, γνωστός επιχειρηματίας της Σαρωνίδας και κάτοικος Αναβύσσου, που πολλά προσέφερε στον τόπο του με την ίδρυση του  Μουσείου Προβολής Μικρασιατικού Πολιτισμού στην Ανάβυσσο. Κατόπιν παράκλησης της Οικογένειάς του, δημοσιεύουμε αποχαιρετιστήριο κείμενο που έγραψαν οι κόρες του Μαρία και Όλγα, εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στην Οικογένεια και παραθέτουμε λίγα λόγια και ένα video με τον Μάκη Αγκούτογλου στο Μουσείο τον Δεκέμβριο 2013, να δείχνει στο Κοινό, τη σπάνιο υλικό που ο ίδιος είχε συλλέξει .

Αποχαιρετήσαμε σήμερα τον πιο Γλυκό , Υπέροχο και Μοναδικό Άνθρωπο ……
Οι λέξεις είναι φτωχές………..
Εμείς εξαιρετικά πλούσιες που μας γέννησε…………… και μας δίδαξε ΠΟΛΛΑ!!!

Πατερούλη μας Γλυκέ και Αγαπημένε……….Να μας φωτίζεις ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ για να προχωράμε Περήφανα Μπροστά ……….όπως πάντα ήθελες !!!

Σε υπέρ-ευχαριστούμε για την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ…..Θα τα τηρήσουμε ΟΛΑ ΕΥΛΑΒΙΚΑ….!!!…Σου το υποσχόμαστε ….!!!

Η Μαρία σου & η Όλγα σου!!!!

***Νεκρόσιμη Ακολουθία: Εκκλησία Αγίων Θεοδώρων Αναβύσσου, 26/9/2015, Ώρα 16:00μμ

“Ο  Μάκης Αγκούτογλου, ιδρυτής του Μουσείου Προβολής Μικρασιατικού Πολιτισμού, έχοντας «άτυπη εντολή» από τον πατέρα του, όπως χαρακτηριστικά γράφει σ’ένα κείμενό του, έχει συγκεντρώσει και εξακολουθεί ακαταπόνητα, παρά τα 73 του χρόνια, να συγκεντρώνει φωτογραφικό υλικό, έγγραφα και βιβλία με στόχο να διατηρήσει άσβεστη τη φλόγα των αναμνήσεων και της αγάπης για τις μικρασιατικές πατρίδες!

Έτσι, φωτογραφίες από τις πατρίδες των Μικρασιατών της Αναβύσσου, κατάλογοι με τα ονόματα των προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην Ανάβυσσο και την Παλαιά Φώκαια με αναφορά στον τόπο προέλευσή τους, φωτογραφίες από τη ζωή των προσφύγων στη νέα πατρίδα, που μαρτυρούν τα επαγγέλματα με τα οποία απασχολήθηκαν, τις γιορτές και τα έθιμα που διατήρησαν, και τη φιλοσοφία της ζωής πάνω στην οποία πορεύτηκαν, για να επιβιώσουν, στολίζουν κυριολεκτικά σαν ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό με κάθε ψηφίδα να έχει τη δική της μοναδική ιστορία κάθε σημείο και γωνιά του Μουσείου!

Επιπλέον, μαρτυρίες των προσφύγων που ο  Αγκούτογλου με ζήλο και θρησκευτική ευλάβεια κατέγραφε όλα αυτά τα χρόνια, ως ένδειξη τιμής απέναντι στους αληθινούς ήρωες της ζωής, διατηρώντας ζωντανές και αλώβητες στο χρόνο τις προφορικές διηγήσεις που του εμπιστεύονταν, μέσα από τις οποίες αναπαριστώνται οι συνθήκες που συνόδεψαν το διωγμό και την προσφυγιά, οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι πρόσφυγες στις νέες πατρίδες τους, η αγωνία για τη διατήρηση της μνήμης στις επόμενες γενιές μα και η ανθρωπιά που επιβιώνει ακόμα και μέσα στη δίνη του πολέμου ενώνοντας ξανά λαούς που για χρόνια ζούσαν αδελφωμένοι.

Κι όλα αυτά δε θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν παρά στο φυσικό τους χώρο. Σ’ένα προσφυγικό σπίτι που διατηρεί τη φιλόξενη ζεστασιά των νοικοκυραίων του και προστατεύει τους πόθους και τα όνειρα των ανθρώπων που έφυγαν κρατώντας με τον τρόπο αυτό ζωντανή την ύπαρξη και την πίστη τους• στο πατρικό σπίτι του  Αγκούτογλου το οποίο μόνος του όλα αυτά τα χρόνια ντύνει σημείο προς σημείο με μια ανάμνηση ορμώμενη από τον ίδιο πάντα στόχο, την ίδια «ιερή υποχρέωση»!

Επισκεπτόμενη για πρώτη φορά το Μουσείο και παρατηρώντας το σπινθηροβόλο βλέμμα με το οποίο ο Μάκης  Αγκούτογλου μιλάει, θυμήθηκα ένα περιστατικό που αρχικά μπορεί να ξενίσει κάποιους, νομίζω, όμως, πως αποδίδει κυριολεκτικά όλο τον αγώνα που ο υπέροχος αυτός άνθρωπος έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια…Μια μέρα δύο σπουδαίοι λογοτέχνες μας, ο Άγγελος Σικελιανός και ο Νίκος Καζαντζάκης είχαν πάει μια εκδρομή στην ύπαιθρο. Καθώς περπατούσαν είδαν ένα πολύ όμορφο λουλούδι, του οποίου, όμως, το όνομα αγνοούσαν. Εκεί κοντά έπαιζαν κάποια παιδιά στα οποία απευθύνθηκαν μήπως και γνώριζαν αυτά το όνομά του. Όμως κι αυτά δε γνώριζαν το όνομα και τους πρότειναν να πάνε να βρουν τη γερόντισσα του χωριού που γνώριζε πολύ καλά τις ονομασίες όλων των φυτών και των λουλουδιών. Καθώς πλησίαζαν στο σπίτι της οι δύο λογοτέχνες είδαν τα παντζούρια των παραθύρων σφαλισμένα και απ’έξω στον τοίχο ακουμπισμένο ένα φέρετρο. Ο Άγγελος Σικελιανός τότε είπε ότι, σήμερα θρηνούμε δύο θανάτους.

Ο ένας φυσικά ήταν της γερόντισσας. Ο άλλος όλης της λαϊκής σοφίας που αυτή η γιαγιά είχε αποκτήσει στην πολύχρονη ζωή της.

ΠΗΓΗ: http://mikrasiatis.gr

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO του studio VGR με τον Μάκη Αγκούτογλου στο Λαογραφικό Μουσείο.

 

Screenshot_82

Screenshot_83

 

 

 

Categories