Πώς κάνετε έτσι για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, σε κομμουνιστές το δώσαμε

Έχει και η κριτική τα όριά της. Πριν υπογράψουμε με τους Κινέζους, μας κατηγορούσαν για την κωλυσιεργία στις διαπραγματεύσεις και για την άρνηση της κυβέρνησης να προχωρήσει μια ιδιωτικοποίηση λόγω ιδεολογικών προκαταλήψεων.

Τώρα που η παραχώρηση του ΟΛΠ στην λαϊκή δημοκρατία της Κίνας προχώρησε, μας εγκαλούν ότι δήθεν ξεπουλάμε τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας στο κεφάλαιο και στις ξένες δυνάμεις. Μας κοροϊδεύετε; Τι άλλο θέλετε δηλαδή για να είστε ευχαριστημένοι;

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι είμαστε μια αριστερή κυβέρνηση και παραχωρήσαμε το λιμάνι του Πειραιά στους κομμουνιστές. Πόσο πιο κατάλληλους αγοραστές θα μπορούσαμε να βρούμε δηλαδή; Να το δίναμε μήπως στην Κούβα και τη Βενεζουέλα για να μην γκρινιάζουν κάποιοι; Να το δίναμε στο Βελουχιώτη τον ίδιο; Αντιδρούν στην σύναψη της συμφωνίας και τις υπογραφές μέχρι και στο ΚΚΕ. Μήπως ζηλεύουν που δεν το δώσαμε σε αυτούς; Μήπως αισθάνονται φθόνο που εκείνοι δεν έχουν όχι λιμάνι, αλλά ούτε γούρνα; Ας σοβαρευτούμε. Παραμείναμε πιστοί στις κόκκινες γραμμές και τα πιστεύω μας, δίνοντας τον ΟΛΠ σε κομμουνιστές και όχι στο κεφάλαιο.

Γνωρίζουν οι καλοθελητές ότι τα χαρτιά στα οποία έπεσαν οι υπογραφές βρίσκονταν πάνω σε αντίτυπα του «Κεφαλαίου» του Μαρξ; Σε τελική ανάλυση, μια υπογραφή βάλαμε. Μέχρι να έρθουν να πάρουν το λιμάνι, το ξανασυζητάμε. Ποιος ζει ποιος πεθαίνει άλλωστε μέχρι τότε και ποιος θα τα θυμάται όλα αυτά;

Ήρθε η ώρα ο πόλεμος που δεχόμαστε να σταματήσει. Ο κομμουνισμός είναι ένας και το λιμάνι παρέμεινε στην οικογένεια. Ελλάς, Κίνα, κομμουνισμός.

tokoulouri

Categories