Ο Γιάννης μας κάνει περήφανους – και δεν είναι σχήμα λόγου

…είχε υποσχεθεί στην οικογένειά του ότι δεν θα κλάψει
Αντώνης Φουρλής

Δεν έπαψε ούτε για μία στιγμή να είναι ο εαυτός του. Ακόμα και στο backstage (είναι ο αμερικανικός όρος για τα παρασκήνια, όπως τον αντιγράφω από το αναλυτικό τηλεγράφημα του Associated Press), όπου το τηλεγράφημα του πρακτορείου με τίτλο «Ο δακρυσμένος Αντετοκούνμπο κερδίσει τον τίτλο του MVP στο NBA». Μερικές παραγράφους χαμηλότερα η συντάκτρια σημειώνει:

Ο Αντετοκούνμπο αποκάλυψε στα παρασκήνια, ότι είχε υποσχεθεί στην οικογένειά του ότι δεν θα κλάψει: «Όταν ακούς το όνομά σου εκεί πάνω στην σκηνή και όταν αντιλαμβάνεσαι ότι αυτά είναι χρόνια σκληρής δουλειάς, όσα έκανες στο παρελθόν, τότε γίνεσαι συναισθηματικός», είπε.

Ο Γιάννης κέρδισε τις καρδιές εκατομμυρίων Αμερικανών, όχι μόνο με το πάθος, το ομαδικό πνεύμα και ενίοτε την αυτοθυσία του μέσα στα γήπεδα του μπάσκετ. Ακόμα περισσότερο, γιατί κάθε στιγμή παραμένει γήινος, ανθρώπινος και σεμνός. Μιλάει με το χέρι στην καρδιά (το ίδιο έκανε και σε αυτή την τελετή, στην Καλιφόρνια, και δεν φοβάται να δακρύσει).

ΤΟ «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο MVP του NBA – Το «ευχαριστώ» σε Έλληνες, Νιγηριανούς και στον πατέρα του
Ενα πρότυπο Αθλητή (με κεφαλαίο το Α), ένας σεμνός επαγγελματίας που δεν ξεχνά ποτέ ότι οι συμπαίκτες και οι προπονητές δικαούνται μερίδιο από κάθε επιτυχία και ένας νέος άνθρωπος, που προσωποποιεί το μοντέλο του σύγχρονου Έλληνα όπως θα θέλαμε να τον φανταζόμαστε: Να διαπρέπει χωρίς έπαρση, να μην ξεχνά ποτέ τον τόπο όπου μεγάλωσε και πήρε ευκαιρίες, να αγαπά αδιαπραγμάτευτα την οικογένεια και τους φίλους του και να θυμάται.

Ο Γιάννης μας κάνει περήφανους – και δεν είναι σχήμα
MICHAEL KOVAC VIA GETTY IMAGES
Ίσως από αυτό το τελευταίο έπρεπε να αρχίσω. Το μικρό, καθημερινό μάθημα ατομικής και συλλογικής μνήμης, που παραδίδει δημοσίως ο Γιάννης, θα έπρεπε να διδάσκεται σε σχολεία, πανεπιστήμια και – ακόμα περισσότερο – εκεί όπου συχνάζουν όσοι διεκδικούν ή ασκούν εξουσία. Στη Βουλή και στα υπουργεία, ας πούμε.

Γιατί στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, οι μαθητές και οι νέοι άνθρωποι γενικότερα, ξέρουν γιατί θαυμάζουν τον Αντετοκούνμπο. Γιατί ελπίζουν να του μοιάσουν σε κάτι – αυτό ονειρεύονται.

Και όταν βγάζουν μαζί του φωτογραφίες, είναι γιατί αισθάνονται υπερηφάνεια.

Όχι για μόστρα.

huffpost.gr

 

Categories