Το τραγούδι της ημέρας

Στη χώρα των αθώων
Δώρα Σελλά

Όταν ο Μάνος Ελευθερίου πληροφορήθηκε τον τραγικό θάνατο του Βαγγέλη Γιακουμάκη το 2015, έγραψε ένα συγκλονιστικό ποίημα στο οποίο αποτυπωνόταν η συντριβή, η οργή και η θλίψη που ένιωσε. Μόλις το ολοκλήρωσε, τηλεφώνησε στον Μίλτο Πασχαλίδη και του το διάβασε, προτρέποντάς τον να το μελοποιήσει.

«Έτρεμε η φωνή του, είχε ακόμα την ταραχή της γέννας» θυμάται ο τραγουδοποιός, ο οποίος χρειάστηκε κάποια χρόνια για να καταφέρει να «ξεκλειδώσει» τους στίχους και να δώσει χθες στη δημοσιότητα το τραγούδι «Στη χώρα των αθώων», που προέκυψε από αυτή τη μελοποίηση, ως προπομπό του καινούργιου δίσκου του, ο οποίος θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο με τον ίδιο τίτλο σε μια έκδοση συνοδευόμενη από βιβλίο. Το κομμάτι ερμηνεύουν ο Μίλτος Πασχαλίδης και ο Γιώργος Νταλάρας.

«Πώς είναι ο έρωτας γραμμένος στο πετσί μας.
Με γράμματα άραγε ή μαύρους αριθμούς;
Αίμα θηλάζει κι η Ελλάδα κι η ζωή μας
Και οι εχθροί είναι εραστές με εκβιασμούς.
Των δράκων γάλα πίνουν μόνο και φαρμάκι.
Κρίμα. Δεν γνώρισες τον Κώστα Καρυωτάκη.

Στους ουρανούς θ’ αναγνωρίσουνε ποιος ήσουν.
Ξέρουν αυτοί. Το φωτοστέφανο χρυσό.
Φώτιζες νύχτες των ανθρώπων που θα ζήσουν
κι έχουν και θάνατο και φως μισό μισό.
Όχι τσεκούρι και μπαλτάς. Μήτε και σφαίρα.
Μ’ ένα σουγιά που κόβει φλέβες στον αέρα».

Με του Μακμπέθ πήγες τις μάγισσες, κοντά τους
να βρεις πώς σμίγει το χρυσάφι με χαλκό
κυνηγημένος απ΄ το σώμα σου στους βάλτους
βρήκες ποιός δαίμονας ξορκίζει το κακό.
Δεν παραστάθηκαν Απόστολοι εκ περάτων
Κι ας πήραν όψη τα μυστήρια των πραγμάτων.

Τι συζητούσες στον Αγρό του Κεραμέως (1)
στους κήπους του αίματος σαν μια σταλαγματιά.
Για στρατηλάτης δεν σου πήγαινε γενναίος
μήτε τσιράκι στων τραμπούκων τη στρατιά.
Ω επαρχία, επαρχία, όλα τα σφάζεις.
Τα μαχαιρώνεις και λυσσάς κι όλο σπαράζεις.

Ο Γκρέκο εδώ, ο Λόρκα εκεί. Ποιος θα κερδίσει;
Τους ξέρεις άραγε να ρίξεις μια ματιά;
Και τώρα ποιος από τους δυο θα ζωγραφίσει
την ομορφιά σου, σαν την άγρια νυχτιά.
Σ’ άγγιξαν άραγε τα φίδια κι οι αράχνες.
Τι μυστικά σού είπε το φως μέσα στις πάχνες.

Αθώοι όλοι. Σε μια χώρα των αθώων.
Δεν σε γνωρίσαμε να πιούμε έναν καφέ,
δυο τρεις κουβέντες για τους άθλους των ηρώων
γι’ αυτούς που ζούνε συντροφιά μ’ έναν χαφιέ.
Λυσσούν να σ’ εύρουν τα σκυλιά. Λυσσούν οι σκύλοι.
Κι η ομερτά (2) στις καφετέριες καντήλι.

Πώς να σου γράψω, το λοιπόν, βιογραφία
αφού οι λέξεις μου είναι μόνο της βροχής.
Ποτέ το μπλε δεν το χωρά δικογραφία.
Θυμίζει σύλληψη κι εκτέλεση εποχής.
Είμαστε άρρωστοι βαριά από νοσταλγία.
Μας περιμένουν τα τσιγκέλια στα σφαγεία.

Στη μνήμη του Βαγγέλη Γιακουμάκη

1. Ο αγρός του κεραμέως
Χωράφι που ανήκε σε κάποιον κεραμοποιό και αγοράστηκε με τα τριάντα αργύρια που επέστρεψε ο Ιούδας στους Γραμματείς, μετανιωμένος για την προδοσία του Ιησού. Το Συμβούλιο αποφάσισε να μην βάλει τα «ματωμένα» χρήματα πίσω στον ταμείο και αγόρασε μ αυτά έναν αγρό για να θάβονται οι εξοστρακισμένοι. Γι αυτό και ονομάζεται και «αγρός του αίματος».

2. Ομερτά
Ο όρκος σιωπής που επέβαλλε η Μαφία στα μέλη της.
Η αθέτησή του ισοδυναμούσε με θάνατο.

Βασίλης Ραψανιώτης- βιολί
Μιχάλης Πορφύρης- τσέλο
Δημήτρης Μουτάφης- μπάσο
Ηλίας Δουμάνης- τύμπανα
Θύμιος Παπαδόπουλος- πνευστά, πιάνο
Μίλτος Πασχαλίδης- ακουστική κιθάρα

ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ & ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Μίλτος Πασχαλίδης

© 2020 Ogdoo Music

Με πληροφορίες από efsyn.gr  και Youtube

 

Categories