Μαργαρίτης: «Όταν ήμουν φυλακή ο διοικητής μου δίνει μια στο κεφάλι με το γκλομπ και ξύπνησα την άλλη μέρα»

Από μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του στο τραγούδι και όταν στα 13 του χρόνια συνάντησε τον Τσιτσάνη, ο οποίος τον παρότρυνε να κατέβει αργότερα στην Αθήνα να τον βρει, όπως και έκανε στα 15 του, λαμβάνοντας θερμή υποδοχή.

Επαγγελματικά με το τραγούδι ασχολήθηκε όταν απολύθηκε από την στρατιωτική του θητεία, στα τέλη της δεκαετίας του 60΄ με αρχές του 70΄, τραγουδώντας σε διάφορα νυχτερινά κέντρα και αποκτώντας γνώση και εμπειρίες. Στη δισκογραφία μπήκε το 1981 με τον δίσκο «Εσύ μιλάς στην καρδιά μου», ο οποίος γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έγινε χρυσός.

Ο λόγος για τον Γιώργο Μαργαρίτη, ο οποίος θεωρείται από τους κορυφαίους λαϊκούς τραγουδιστές της γενιάς του.

Ο γνωστός τραγουδιστής βρέθηκε καλεσμένος χθες στην εκπομπή της Έλενα Κατρίτση, «Προσωπικά» και παραχώρησε μία εκ βαθέων συνέντευξη.

Αρχικά αναφέρθηκε στα ξεκινήματα του και τις δύσκολες στιγμές που βίωσε φεύγοντας από το χωριό για να έρθει στην Αθήνα να κυνηγήσει το όνειρο του. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ζούσε «από πλυσταριό σε πλυσταριό και από παράγκα σε παράγκα».

Επίσης αναφέρθηκε και στον ήρωά του, όπως αποκαλεί τον πατέρα του, ο οποίος δεν κατάφερε να δει πόσο «ψηλά» είχε φτάσει ο γιος του αφού πέθανε από καρκίνο, ενώ θυμήθηκε ένα περιστατικό που του έδωσε λεφτά και νόμιζε ότι κάποιος θα τα «έκλαιγε» καθώς πίστευε ότι ήταν χρήματα που είχε κερδίσει στα ζάρια.

Παράλληλα αναφέρθηκε στον εθισμό του στον τζόγο αλλά και στις «καβάτζες» του, στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης.

«Έφτασε μέχρι εκεί η αρρώστια μου, που είχα κάποιες πέτρες, η μία ήταν στις αρχές Βουλιαγμένης, η άλλη πιο κάτω στην Αλίμου, κι όταν έφερνα μια καλή ζαριά έβαζα από κάτω κάνα 20άρικο, να έχω όταν θα το χρειαζόμουν». Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ

Categories