Be careful what you wish for

Γιώργος Τσιάρας

Μεταφρασμένο σημαίνει «να προσέχεις τι εύχεσαι» – μία από τις σοφότερες κουβέντες που ειπώθηκαν ποτέ για την ανθρώπινη φάση. Ταιριάζει σε όλα – στον έρωτα, στα σπίτια, στις δουλειές, στα αυτοκίνητα, στα πάσης φύσεως αγαθά, σε κάθε μορφή επιθυμίας: θέλουμε κάτι/κάποιον πολύ, παλεύουμε και θυσιάζουμε πόρους και χρόνο και δυνάμεις (ενίοτε και άλλες σχέσεις/ δυνατότητες/ανθρώπους) για να το(ν) αποκτήσουμε, αλλά δεν σκεφτόμαστε σε βάθος τις συνέπειες. Και μόλις τα καταφέρουμε, σύντομα βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι σε μια τελείως διαφορετική κατάσταση από αυτή που ονειρευόμασταν.

Λένε ότι ο πρώτος που περιέγραψε την κατάσταση αυτή ήταν ο παππούς Αίσωπος, ενώ επιστημονικά έχει πιο βαρύγδουπο όνομα – το λένε «ετερογονία των σκοπών». Και φυσικά η παροιμία κυκλοφορεί σε πολλές εκδοχές, όπως ας πούμε «όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, οι θεοί γελούν». Το σημαντικό όμως είναι πως, ανεξαρτήτως διατύπωσης, ισχύει για όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους και για όλες τις κουλτούρες, ιδεολογίες και εποχές – όπως άλλωστε και η δεύτερη πιο αγαπημένη μου παροιμία, αυτή που λέει πως «τα σάβανα δεν έχουν τσέπες»…

Να, το ίδιο ακριβώς νιώθω αυτές τις μέρες με την εκλογή Μπάιντεν. Η αδήριτη ανάγκη όχι μόνο των Αμερικάνων, αλλά του κόσμου ολόκληρου να ξεφορτωθούμε τον επικίνδυνο ψυχάκια Τραμπ, οδήγησε τους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ να επιλέξουν ως… μεσσία της αλλαγής έναν υπερήλικα επαγγελματία πολιτικό, που δυστυχώς εκπροσωπεί όσο λίγοι αυτό που ο Τραμπ (ή μάλλον το «μυαλό» του Τραμπ, ο ακροδεξιός «στρατηγιστής» Στιβ Μπάνον) εύστοχα αποκαλούσε «Βάλτο της Ουάσινγκτον»: αυτό το σύμπλεγμα εδραιωμένων συστημάτων θεσμικής και εξωθεσμικής/επιχειρηματικής εξουσίας που απαντάται σε όλο τον κόσμο, αλλά πουθενά αλλού δεν έχει πάρει τις τρομακτικές διαστάσεις που βλέπουμε στην Αμερική.

Ειδικά στην εξωτερική πολιτική [στην οποία ο Μπάιντεν, ως περίπου ισόβιο μέλος και πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, ένα κρίσιμο πόστο απ’ όπου έχει νομιμοποιήσει (και ως εκ τούτου φέρει προσωπική αλλά και θεσμική ευθύνη για) αμέτρητες εισβολές και πραξικοπήματα] είμαι βέβαιος ότι ο γερο-Τζο λίαν συντόμως θα μας εκπλήξει δυσάρεστα και θεωρώ πολύ πιθανό να μας βάλει σε χειρότερες περιπέτειες από τον άθλιο, αλλά ομολογουμένως όχι φιλοπόλεμο (αν εξαιρέσεις τον «εμφύλιο» εντός των ΗΠΑ, που δεν ξεκίνησε αλλά οπωσδήποτε συνδαύλισε) προκάτοχό του.

Μακάρι να διαψευστώ, αλλά φοβάμαι ότι το μόνιμο αντιρωσικό «κόλλημα» και η καθαρά ψυχροπολεμική λογική που υπηρετεί σε όλη τη ζωή του ο Μπάιντεν, με αποκορύφωμα την προσωπική (και οικογενειακή) του εμπλοκή στην τριχοτόμηση της Ουκρανίας, και που δυστυχώς αποτυπώνεται και στις… γερακίσιες επιλογές του για τα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας, μπορεί να οδηγήσουν σε επικίνδυνες καραμπόλες στην ήδη βαθιά ταραγμένη μεσογειακή γειτονιά μας.

Ιδίως αν, στο πλαίσιο της δηλωμένης πρόθεσής του να επαναφέρει την Τουρκία στο ΝΑΤΟϊκό «μαντρί» με το καλό ή με το κακό, αποφασίσει να «ταΐσει» τον αγριεμένο «σουλτάνο» με γεωπολιτικά, ενεργειακά ή άλλα ανταλλάγματα…

efsyn.gr

Categories