Συνεπήρε τον πλανήτη, σήκωνε στους ώμους του μια χώρα και μια πόλη!

Σπύρος Τσάμης

Δεν νιώσαμε έκπληξη από την αποκάλυψη πως είναι υπερτροφική η καρδιά του Ντιέγκο Μαραντόνα. Θα ήταν συμβατική αντίδραση για ένα κινούμενο ηφαίστειο ταλέντου και παθών όπως εκείνος. Η διαπίστωση δημοσιοποιήθηκε την κατάλληλη στιγμή, προχθές Πέμπτη ήταν η επέτειος της φυγής και όχι «θανάτου» του. «Είναι θαμμένος χωρίς την καρδιά του κι αυτό έγινε ώστε η ιατρική έρευνα να αποφανθεί για τις αιτίες του τέλους του» γράφει ο γιατρός -παράλληλα και δημοσιογράφος- Νέλσον Κάστρο στο βιβλίο του με τίτλο «Η υγεία του Ντιέγκο. Η πραγματική ιστορία».

«Η καρδιά του ήταν μεγάλη σε μέγεθος, ζύγιζε μισό κιλό, συνήθως το βάρος της είναι 300 γραμμάρια» γράφει ο Κάστρο· συνηγόρησαν με δηλώσεις τους στα ιταλικά μέσα ενημέρωσης και άλλοι γιατροί. Πικρό χαμόγελο συνόδευσε την είδηση, αναπόφευκτη σκέψη μάς γεννήθηκε: «Πού αλλού θα μπορούσαν να χωρέσουν τόσο πηγαίο ταλέντο, τόσο πάθος, τόση αγάπη και θαυμασμός που του έστειλε όλος ο πλανήτης, παρά μόνο σε μια… ευρύχωρη καρδιά». Ετσι είναι.

Η ιατρική οπτική γωνία; Αναφέρει ο Κάστρο πως «είχε μεγάλη καρδιά όχι μόνο επειδή ήταν ποδοσφαιριστής και η συστηματική άθληση σ’ αυτό το επίπεδο ωθεί στην υπερτροφία της καρδιάς, αλλά και επειδή έπασχε από καρδιακή ανεπάρκεια». Πρόσθετη αιτία; «Η πρόσβαση σε μυστικά ιατρικά έγγραφα μαρτυρεί πως δεν υπήρχε έλεγχος στη διατροφή, ήταν εθισμένος στα πάντα και τα τελευταία χρόνια έμενε στο κρεβάτι ακόμη και 25 ώρες». Δικαίωμά του, ευνόητη η κόπωση όταν για τόσα χρόνια σήκωνε στους ώμους του μια χώρα και μια πόλη (Αργεντινή, Νάπολι).

Συμπληρώνει (εδώ είμαστε!): «Ο Μαραντόνα είχε προνομιακό σώμα με κριτήριο την αντοχή. Αλλοι άνθρωποι με τις δικές του εξαρτήσεις θα είχαν πεθάνει πολύ νωρίτερα!». Οταν η μοναδικότητα παρόμοιου ταλέντου προηγείται και έπεται επίκτητων, έστω και αυτοκαταστροφικών, χαρακτηριστικών, όλα τους υποτάσσονται σε αυτό.

Στιγμές – ιστορίες
Τι περικλείει, λοιπόν, η μεγάλη καρδιά του; Αρνηθήκαμε να συμβουλευτούμε το αρχείο «Μαραντόνα», η μνήμη ανακάλεσε, αυθόρμητα, στιγμές:

Τις ιδιότητες του γκολ-σπονδή όχι μόνο στην μπάλα αλλά στη φαντασία, στην έμπνευση, στην εικαστική διάσταση του ποδοσφαίρου όταν, με την Αγγλία, ντρίπλαρε ακόμη και τη… βασίλισσα Ελισάβετ, το 1986, στο Μεξικό. Ηταν, λίγα λεπτά μετά το γκολ-αντίσταση, την απάντηση στους κατακτητές των νήσων Φόκλαντς, με το χέρι: «Αλήθεια οι παίκτες νιώθαμε ότι υπερασπιζόμαστε τη σημαία μας, τα νεκρά παιδιά, τους επιζώντες από την εισβολή τους» είχε πει. Oσο για το κορυφαίο γκολ όλων των εποχών «ήταν το όνειρο μου τέτοιο γκολ, από μικρός στο Φιορίτο, όταν δεν είχα παπούτσια για να παίξω μπάλα».

Τη συγκίνηση που, όπως συχνά έλεγε, είχε νιώσει στα 18 χρόνια του (1978) όταν, λίγο μετά τον αποκλεισμό του από την Εθνική για το Μουντιάλ που θα φιλοξενούσε η Αργεντινή, απάντησε με την απόδοσή του, αλλά «πικραμένος, πεισμωμένος» στο παιχνίδι της ομάδας του Αρχεντίνος Τζούνιορς με την Τσακαρίτα (5-0). Μετά το πρώτο από τα δυο γκολ που πέτυχε, τον πλησίασε ο αρχηγός των αντιπάλων, κατά Ντιέγκο «ζωγράφος της μπάλας και φοβερός τύπος», Ουγκίτο Πένα, και του είπε «μη στενοχωριέσαι, θα παίξεις σε πολλά Μουντιάλ και θα κάνεις όσους σε έκοψαν τώρα να το βουλώσουν».

Την προσπάθεια ως παίκτης της Μπαρτσελόνα «να συγχωρήσω τον Γκοϊκοετσέα όταν μου έσπασε το πόδι και όλοι τον φώναζαν “δολοφόνο”… Αρχικά, πονούσα πολύ, συμφωνούσα μαζί τους, χρόνια μετά τον συγχώρησα, του το είπα».

Το τανγκό που χόρευε με τη μύτη του αριστερού ποδιού κάθετα στην μπάλα. Οχι μόνο στο ζέσταμα με τη Νάπολι αλλά και σε παιχνίδια όπως εκείνο με την Ρόμα. Ανατροπή φυσικών νόμων!

Το πέναλτι που, όταν κατευθύνθηκε προς την μπάλα λες και πήγαινε… απογευματινή βόλτα, έβαλε στον Ζέγκα, το 1990 στο γήπεδο της Νάπολι απέναντι στους εργοδότες Ιταλούς. Τότε που οι Ναπολιτάνοι, αναπόφευκτα εθνικοί μειοδότες, πρόδωσαν εξαιτίας του την πατρίδα τους.

Βεβαίως τη δυσκολία να εξηγήσει στις κόρες του Ντάλμα και Τζανίνα τον -φονικό, όπως αποδείχθηκε- εθισμό του σε ουσίες.

Ολα τους δικαιώματα χαρίσματος συνώνυμου πάθους. Ο Θεός ήδη τον έχει συγχωρήσει. Επειδή ατόφιο ταλέντο όπως το δικό του αποδεικνύει πως υπάρχει πατέρας-δημιουργός.

efsyn.gr

 

Categories